Blog Yazılarım

“Her toplumsal grupta o grubun kültürünü bir kuşağın sonraki kuşağa sistemli bir biçimde öğretmesi sonucu, grup üyeleri ortak özellikler geliştirirler ve böylece o grubun temel kişilik tipleri oluşur.” İnsan Olmak – Engin Geçtan Bu aslında bir yere bir şeye ait olduğumuzda -hissettiğimizde ya da hissettirildiğimizde- olduğumuz kendimiziz. Şuan biz varız. Bizden önce anne ve babamız, onlardan önce dede ve ninelerimiz. Aslında bir bakıma hiç görmediğimiz tanımadığımız insanları

Varlığını bile bilmediğim bir dünyaya gözümü açıyorum. Ne yapmam gerektiğini bilmeden birtakım sesler ve tenimde bazı baskılar hissediyorum. Bazı sesler evimdeki seslere çok benziyor ama burası daha serin ve güvensiz geliyor. Ait olduğum yerden -evimden- koparılıyorum, olmam gereken yer burasıymış gibi. Kafam oldukça karışık bağırarak ağlıyorum ve üstümde yine bilmediğim eller geziniyor. Sıcaklığı özlüyorum. Annemi istiyorum. Bildiğim tek sıcaklık bu. İstediğim sıcaklığa eriş

İnsan iyi kötü de olsa varlığı olana bir anlam buluyor, bir şeye dönüştürüyor, bir yerlere sığdırıyor da hiç olmayanı bir yerlere koyamıyor. Rüzgarda uçan yaprak gibi sağa sola savruluyor. Her esintide daha da hareketleniyor. Bir zamanlar bir dalda olduğunu hatırlamadığı gibi nereye konacağını da bilemiyor. En çok kim varken yok olur? Sizce varken nasıl yok olabilir biri? Anlamak güç. -Hop hop altın top bundan başka oyun yok. -Zihnindeki tek ses, tek görüntü bu sözlere ait. B